Auto verzekeren op naam van een ander: hoe werkt dat en mag het?

Ja, dat kan: een auto verzekeren op naam van iemand anders dan de kentekenhouder is bij de meeste verzekeraars gewoon mogelijk. Wat daarbij telt, is dat je eerlijk doorgeeft wie de auto daadwerkelijk het meest bestuurt. Doe je dat niet, dan loop je het risico dat de verzekeraar bij een schademelding niet uitkeert omdat het risico verkeerd is opgegeven. Dat is de kern van dit artikel: het mag, maar alleen als de gegevens kloppen.

Drie rollen die niet hetzelfde zijn

Bij het verzekeren van een auto lopen mensen vaak drie begrippen door elkaar: de kentekenhouder, de verzekeringnemer en de hoofdbestuurder. Het zijn drie losse rollen die niet per se bij dezelfde persoon horen.

De kentekenhouder is degene op wiens naam de auto bij de RDW geregistreerd staat. De verzekeringnemer is degene die de verzekeringsovereenkomst afsluit en dus de polis op naam heeft, en die meestal ook de premie betaalt. De hoofdbestuurder, ook wel regelmatige bestuurder genoemd, is de persoon die de auto in de praktijk het vaakst rijdt. Deze drie kunnen dezelfde persoon zijn, maar dat hoeft niet.

Verzekeraars en de meeste online vergelijkers houden bij het aanvragen van een polis standaard rekening met dit onderscheid. In het aanvraagformulier geef je op wie de verzekeringnemer is en, als dat een andere persoon is, wie de hoofdbestuurder wordt. De auto hoeft dus niet op naam van de kentekenhouder verzekerd te staan, zolang de opgegeven gegevens kloppen met de werkelijkheid.

Waarom zou je dit doen?

Er zijn een paar situaties waarin het logisch is om een auto op naam van iemand anders te verzekeren, of om jezelf als afwijkende bestuurder op de polis van een ander te laten bijschrijven.

Een bekend voorbeeld is een auto die op naam van een ouder staat, maar die voornamelijk door een kind wordt gereden. In dat geval is het vaak verstandig, en bij veel verzekeraars ook een voorwaarde, om het kind als hoofdbestuurder op te geven, ook al blijft de auto op naam van de ouder staan. Een andere situatie is dat iemand een auto koopt of verzekert voor een partner of ander gezinslid, terwijl de polis op eigen naam blijft staan. Ook een bedrijf dat een auto ter beschikking stelt aan een medewerker of familielid valt in deze categorie.

In al deze gevallen is de reden meestal praktisch: degene die de polis afsluit is niet per se degene die achter het stuur zit, en de verzekering moet dat verschil goed weerspiegelen.

Wat gebeurt er als je dit niet goed doorgeeft?

Dit is het belangrijkste punt van dit hele artikel. Verzekeraars bepalen hun premie en acceptatievoorwaarden op basis van het risico dat ze verzekeren, en de bestuurder is daarbij een van de belangrijkste factoren. Als de daadwerkelijke, regelmatige bestuurder niet overeenkomt met de persoon die als verzekeringnemer of hoofdbestuurder is opgegeven, is er sprake van een onjuiste risico-opgave.

Dat kan grote gevolgen hebben. Bij een schademelding onderzoekt een verzekeraar wie er op het moment van de schade achter het stuur zat en of dat overeenkomt met wat er bij het afsluiten van de polis is opgegeven. Komt daaruit naar voren dat de auto structureel door iemand anders werd bestuurd dan wie er als hoofdbestuurder stond genoteerd, bijvoorbeeld een kind dat feitelijk de vaste bestuurder was terwijl een ouder als hoofdbestuurder stond opgegeven, dan kan de verzekeraar dekking weigeren wegens onjuiste opgave van het risico. Dit is een algemeen, breed geldend verzekeringsprincipe: de polis is gebaseerd op de informatie die je zelf hebt aangeleverd, en als die informatie niet klopt, kan dat de verzekeraar het recht geven om niet of gedeeltelijk uit te keren.

De oplossing hiervoor is simpel: wees vanaf het begin eerlijk en transparant over wie de auto daadwerkelijk het meest gebruikt. Verandert de situatie later, bijvoorbeeld omdat een kind toch vaker gaat rijden dan aanvankelijk gedacht, geef dat dan door aan de verzekeraar. Een aanpassing van de polis is vrijwel altijd eenvoudiger dan het risico lopen dat een schade niet wordt vergoed.

Schadevrije jaren: wie bouwt ze eigenlijk op?

Een ander punt om rekening mee te houden is de opbouw van schadevrije jaren, ook wel no-claimkorting genoemd. Schadevrije jaren zijn in principe gekoppeld aan de verzekeringnemer, niet aan het kenteken of de auto zelf. Wie de polis op zijn of haar naam heeft staan, bouwt de schadevrije jaren op, ongeacht wie er feitelijk in de auto rijdt.

Dat heeft praktische gevolgen als een auto op naam van de ene persoon verzekerd staat maar structureel door een ander wordt bestuurd. De verzekeringnemer bouwt dan de schadevrije jaren op, terwijl de daadwerkelijke bestuurder, bijvoorbeeld een kind dat op de polis van een ouder rijdt, zelf geen eigen schadeverleden opbouwt. Dat kan later een rol spelen wanneer die persoon zelf een polis op eigen naam wil afsluiten en nog geen eigen schadevrije jaren heeft.

Sommige verzekeraars bieden hiervoor alternatieven, zoals een aparte regeling voor jonge bestuurders die wel rekening houdt met rijervaring zonder dat er meteen een volledig eigen schadeverleden nodig is. De precieze voorwaarden hiervoor verschillen per verzekeraar, dus het loont om dit gericht na te vragen bij het afsluiten van een polis.

Praktisch: hoe geef je dit door bij het afsluiten?

In de praktijk is het regelen van deze situatie niet ingewikkeld. Bij het afsluiten van een autoverzekering, of dat nu rechtstreeks bij een verzekeraar is of via een online vergelijker, geef je op wie de verzekeringnemer is. Wijkt de hoofdbestuurder daarvan af, dan is daar in het aanvraagformulier standaard een apart veld voor. De meeste vergelijkers en verzekeraars ondersteunen dit als vast onderdeel van de aanvraag, dus het vraagt geen speciale constructie of extra polis.

Houd er wel rekening mee dat de leeftijd en rijervaring van de hoofdbestuurder invloed hebben op de acceptatie en de voorwaarden van de polis, omdat dit nu eenmaal het risico bepaalt dat de verzekeraar op zich neemt. Twijfel je over hoe je een specifieke situatie het beste opgeeft, bijvoorbeeld bij een auto die door meerdere gezinsleden wordt gebruikt, neem dan contact op met de verzekeraar zelf. Zij kunnen precies aangeven welke opgave het beste bij de situatie past.

Veelgestelde vragen

Moet een auto verzekerd staan op naam van de kentekenhouder?

Nee, dat is niet verplicht. De kentekenhouder, de verzekeringnemer en de hoofdbestuurder zijn drie aparte rollen die bij verschillende personen kunnen horen. Wel moet je bij het afsluiten van de polis eerlijk opgeven wie de auto daadwerkelijk het meest bestuurt.

Wat is het verschil tussen een verzekeringnemer en een hoofdbestuurder?

De verzekeringnemer is degene die de polis afsluit, op de verzekering staat en de premie betaalt. De hoofdbestuurder, ook wel regelmatige bestuurder genoemd, is de persoon die de auto in de praktijk het vaakst rijdt. Dit kunnen dezelfde persoon zijn, maar dat hoeft niet.

Wat gebeurt er als de werkelijke bestuurder niet overeenkomt met wie er op de polis staat?

Dan is er sprake van een onjuiste risico-opgave. Ontdekt de verzekeraar dit bij een schademelding, dan kan dekking geweigerd worden omdat de polis is gebaseerd op onjuiste informatie. Geef daarom altijd de werkelijke bestuurder correct door, ook als die situatie later verandert.

Bouwt een kind dat op de auto van zijn ouders rijdt eigen schadevrije jaren op?

Niet automatisch. Schadevrije jaren horen in principe bij de verzekeringnemer, dus bij wie de polis op naam heeft staan. Rijdt een kind structureel op de auto van een ouder terwijl de ouder verzekeringnemer blijft, dan bouwt de ouder de schadevrije jaren op en niet het kind. Sommige verzekeraars hebben hiervoor een aparte regeling voor jonge bestuurders.