Laadpaal aanvragen bij een appartement of VvE

Een laadpaal aanvragen bij een appartement of VvE begin je met een verzoek aan het bestuur van de Vereniging van Eigenaars, dat het onderwerp agendeert voor de eerstvolgende ledenvergadering. Ben je huurder, dan heb je daarnaast schriftelijke toestemming van de verhuurder nodig. In de meeste gevallen is voor de aanleg van een laadpunt op een gemeenschappelijke parkeerplaats een gewone meerderheid van stemmen voldoende, tenzij de splitsingsakte of het reglement van jouw VvE eenparigheid van stemmen voorschrijft.

De snelste weg naar een werkend laadpunt bestaat uit drie onderdelen: uitzoeken wie beslist en met welk quorum, kiezen tussen een eigen laadpaal of een collectief laadplein met lastmanagement, en vooraf duidelijke afspraken maken over kosten, onderhoud en stroomverbruik. Hieronder lees je hoe dat in de praktijk werkt.

Wie beslist er over een laadpaal bij een VvE?

Een Vereniging van Eigenaars ontstaat automatisch zodra een gebouw notarieel is gesplitst in appartementsrechten. De VvE beheert de gemeenschappelijke zaken, zoals het dak, de gevel, de parkeergarage en meestal ook de elektrische hoofdaansluiting. Een individuele eigenaar mag daar niet zomaar iets aan veranderen, dus ook een laadpaal op een gedeelde parkeerplaats moet eerst door de ledenvergadering worden goedgekeurd.

Welk quorum daarvoor nodig is, staat in de splitsingsakte en het huishoudelijk reglement. Oudere reglementen eisen voor wijzigingen aan gemeenschappelijke zaken soms nog eenparigheid van stemmen, wat in de praktijk lastig haalbaar is. Steeds meer VvE's passen hun reglement daarom aan, zodat voor een laadpaal als verduurzamingsmaatregel een gewone meerderheid volstaat. Vraag het bestuur naar de exacte regels voordat je een voorstel indient, dan weet je meteen hoeveel stemmen je nodig hebt.

Eigenaar of huurder: dit verandert er

Ben je eigenaar van je appartement, dan kun je zelf een voorstel indienen bij het bestuur en het als agendapunt laten opnemen voor de eerstvolgende vergadering. Ben je huurder, dan begin je bij de verhuurder. Veel huurcontracten bevatten een bepaling dat wijzigingen aan het gehuurde vooraf schriftelijk moeten worden goedgekeurd. Staat de parkeerplek op naam van de verhuurder binnen het complex, dan moeten zowel de verhuurder als de VvE akkoord gaan, omdat de bekabeling en de aansluiting meestal gemeenschappelijk eigendom zijn.

Praktisch werkt het meestal het snelst als huurder en verhuurder samen optrekken: de verhuurder dient het verzoek in bij de VvE, en de huurder regelt de offerte en de technische onderbouwing. Leg vooraf vast wat er gebeurt met de laadpaal bij het einde van de huur, zodat daar achteraf geen discussie over ontstaat.

Eigen laadpaal of collectief laadplein?

Er zijn in de praktijk drie oplossingen voor laden bij een appartementencomplex. De eerste is een eigen laadpaal op je eigen elektriciteitsaansluiting, wat alleen kan als jouw meterkast daadwerkelijk een kabelverbinding heeft naar je parkeerplek, wat bij galerijflats zelden het geval is. De tweede is een laadpunt aangesloten op de gemeenschappelijke aansluiting met een submeter, zodat jouw stroomverbruik apart wordt gemeten en verrekend. De derde en meest toekomstbestendige oplossing is een collectief laadplein met meerdere laadpunten die stroom delen via lastmanagement.

Dynamisch lastmanagement

Bij dynamisch lastmanagement verdeelt een centraal systeem automatisch de beschikbare stroom over alle actieve laadpunten, zodat de hoofdaansluiting van het gebouw niet overbelast raakt op momenten dat meerdere bewoners tegelijk laden. Dit maakt het mogelijk om met een beperkte netaansluiting toch tien of meer laadpunten aan te sluiten, en is voor de meeste VvE's op termijn de meest schaalbare keuze.

Wanneer past een collectief laadplein beter?

Verwacht je dat over een paar jaar meerdere buren ook elektrisch gaan rijden, dan is het slimmer om direct voor een collectief systeem te kiezen in plaats van steeds losse laadpalen toe te voegen. Een laadpleinbeheerder regelt vaak ook de facturatie per gebruiker via een pas of app, zodat niemand meebetaalt aan de laadsessies van een ander. Ga je binnenkort een gebruikte elektrische auto kopen om op je nieuwe laadpaal aan te sluiten, controleer dan eerst het kenteken gratis via PlateScout, zodat je de tenaamstelling en de brandstofcode van de auto kunt checken voordat je verder gaat met de aanvraag bij de VvE.

Stappenplan: van idee tot werkend laadpunt

1. Vraag het reglement op. Controleer bij het bestuur welk quorum nodig is voor een investering in gemeenschappelijke voorzieningen.
2. Vraag offertes aan. Laat een laadpaalinstallateur een lastberekening en kostenraming maken, inclusief de kabelroute door de parkeergarage.
3. Dien het voorstel in. Zet het onderwerp op de agenda van de eerstvolgende ledenvergadering, met offerte en een voorstel voor kostenverdeling.
4. Laat de vergadering besluiten. Leg in de notulen vast wie welke kosten draagt en wie eigenaar wordt van de installatie.
5. Laat de installatie uitvoeren. Een erkend installateur sluit de laadpaal aan en levert een keuringsrapport volgens de NEN 1010 norm.
6. Meld de laadpaal aan bij je energieleverancier of laadpasaanbieder. Zo werkt de afrekening via submeter of laadpas meteen correct.

Wat kost een laadpaal bij een appartementencomplex?

Naast de aanschaf van de laadpaal zelf spelen bij een appartementencomplex vaak extra kostenposten mee: de kabelroute door de parkeergarage kan al snel enkele honderden tot een paar duizend euro extra kosten, afhankelijk van de afstand tot de meterkast. Moet de hoofdaansluiting van het gebouw worden verzwaard om voldoende capaciteit voor meerdere laadpunten te bieden, dan komt daar een aanvraag bij de netbeheerder bovenop. VvE's houden sinds enkele jaren verplicht een reservefonds aan voor toekomstig onderhoud; een deel daarvan kan door de ledenvergadering worden ingezet voor de gemeenschappelijke infrastructuur, terwijl de kosten van de laadpaal zelf meestal bij de aanvrager blijven liggen.

Wat als de VvE weigert of blijft treuzelen?

Een goed onderbouwd voorstel met offerte, lastberekening en een duidelijke kostenverdeling wordt in de praktijk zelden zomaar afgewezen. Blijft de VvE toch weigeren zonder redelijke grond, of komt er geen besluit tot stand, dan kan een lid dit voorleggen aan de kantonrechter. Boek 5 van het Burgerlijk Wetboek regelt de besluitvorming binnen een VvE en biedt de mogelijkheid om een onredelijk besluit aan te vechten. Dit is een uiterste middel: probeer eerst intern een tweede, beter onderbouwd voorstel in te dienen, eventueel met steun van andere bewoners die ook overwegen elektrisch te gaan rijden.

Veelgestelde vragen

Mag de VvE een laadpaal zomaar weigeren?

Niet zonder goede reden, zeker niet als het voorstel technisch onderbouwd is en de kosten bij de aanvrager liggen. Bij een onredelijke weigering kan een lid de kantonrechter vragen om in te grijpen, maar een goed voorbereid voorstel met offerte voorkomt dit meestal al.

Heb ik altijd een eigen parkeerplaats nodig voor een laadpaal?

Niet per se. Bij een collectief laadplein hoef je geen vaste eigen plek te hebben, zolang de VvE een systeem met reservering of toewijzing regelt. Voor een vaste eigen laadpaal is een eigen of vaste parkeerplek wel praktisch onmisbaar.

Wie betaalt de stroom die ik thuis laad?

Bij de meeste oplossingen meet een submeter of laadpas precies hoeveel stroom jij verbruikt, zodat je alleen voor je eigen laadsessies betaalt en niet meebetaalt aan het verbruik van je buren.

Is er subsidie voor een laadpaal bij een VvE?

Een structurele landelijke subsidie specifiek voor laadpunten bij VvE's is er op dit moment niet. Sommige gemeenten en netbeheerders bieden wel advies of een gezamenlijke inkoopregeling aan, wat de kosten per laadpunt kan verlagen.

Moet ik als huurder ook toestemming van de VvE hebben?

Ja, als de parkeerplaats onderdeel is van het gemeenschappelijke complex heb je naast toestemming van de verhuurder ook goedkeuring van de VvE nodig, omdat de bekabeling en aansluiting meestal gemeenschappelijk eigendom zijn.