Eigen risico verhogen om premie te verlagen: loont dat echt?

Een hoger eigen risico kiezen op je autoverzekering levert meestal enkele tientallen euro's per jaar aan premiekorting op. Of dat loont, hangt af van hoe vaak je verwacht schade te claimen: pas wanneer je minder vaak een beroep op je verzekering doet dan het omslagpunt tussen de verhoging van het eigen risico en de jaarlijkse besparing, is een hoger eigen risico daadwerkelijk voordeliger dan een lagere premie.

Verzekeraars belonen een hoger eigen risico omdat jij een deel van het financiële risico bij kleine schades zelf draagt. Met een paar simpele rekensommen bepaal je of dat voor jouw rijgedrag en autobezit verstandig is, of dat je beter bij een laag eigen risico blijft.

Wat verandert er precies als je het eigen risico verhoogt?

Het eigen risico geldt voor schade aan je eigen auto, via de beperkt- of volledig-cascodekking, en voor de schadeverzekering inzittenden. Bij schade die je aan de tegenpartij toebrengt via de WA-dekking, geldt normaal gesproken geen eigen risico: die schade wordt volledig vergoed aan de tegenpartij, ongeacht welk eigen risico jij op je eigen polis hebt staan. De meeste verzekeraars laten je kiezen tussen een eigen risico van 0, 150, 200, 350 of 500 euro, en sommige polissen bieden zelfs een keuze tot 1.000 euro of hoger voor wie maximaal wil besparen op de premie.

Hoeveel premie bespaar je daadwerkelijk?

De korting die je krijgt voor een hoger eigen risico is nooit lineair: de eerste verhoging levert relatief het meeste op, daarna neemt het rendement geleidelijk af.

Deze percentages verschillen per verzekeraar, autotype en je eigen schadeverleden. Vraag bij het afsluiten of wijzigen van je polis altijd een concrete premievergelijking op met verschillende niveaus van eigen risico naast elkaar, in plaats van te varen op een algemeen gemiddelde.

Het omslagpunt: wanneer loont een hoger eigen risico echt?

Om te bepalen of een hoger eigen risico voordelig is, vergelijk je de extra kosten bij een claim met de jaarlijkse besparing op je premie. De rekenregel: deel de verhoging van het eigen risico door het bedrag dat je jaarlijks bespaart op premie. De uitkomst is het aantal jaar dat je schadevrij moet blijven om quitte te spelen.

Stel dat je het eigen risico verhoogt van 0 naar 350 euro, en dat de premie daardoor 60 euro per jaar daalt. Dan is het omslagpunt 350 gedeeld door 60, ofwel bijna zes jaar. Claim je vaker dan eens per zes jaar, dan was je met het lage eigen risico goedkoper uit geweest. Rijd je gemiddeld langer schadevrij, dan levert het hogere eigen risico je per saldo geld op.

De verborgen kostenpost: no-claimkorting

Een schadeclaim kost je vaak meer dan alleen het eigen risico zelf. Bij veel polissen val je na een schuldschade terug in de bonus-malustrede, waardoor je premie voor de daaropvolgende jaren stijgt, ook als je daarna weer jaren schadevrij rijdt. Bij een kleine schade van pakweg 400 euro kan het daarom voordeliger zijn om die zelf te betalen in plaats van te claimen, juist omdat je dan je opgebouwde schadevrije jaren en bijbehorende korting behoudt. Een hoger eigen risico dwingt je als het ware om kleine schades zelf te dragen, wat in de praktijk vaak toch al de verstandigste keuze is.

Voor wie is een hoger eigen risico verstandig?

• Ervaren bestuurders met een langere periode zonder schadeclaim.
• Eigenaren van een ouder of afgeschreven voertuig, waarbij de dagwaarde toch al beperkt is.
• Wie financieel een buffer heeft om een eigen risico van 350 tot 1.000 euro zonder problemen te kunnen betalen.
• Wie vooral wil besparen op de vaste maandlasten en bereid is een groter deel van het risico zelf te dragen.

Voor wie is een laag eigen risico beter?

• Beginnende bestuurders, die toch al vaak een verplicht verhoogd eigen risico krijgen opgelegd vanwege hun onervarenheid.
• Wie een auto rijdt op een lease- of financieringscontract met verplichtingen rond het schadeherstel.
• Wie geen financiële ruimte heeft om een eigen risico van enkele honderden euro's in één keer te dragen na een aanrijding.

Zo reken je het zelf snel na

Vraag bij je verzekeraar of vergelijkingssite een offerte op met minimaal drie niveaus van eigen risico naast elkaar. Noteer per niveau de jaarpremie en bereken de besparing ten opzichte van het laagste niveau. Deel vervolgens de verhoging van het eigen risico door die besparing om je persoonlijke omslagpunt te vinden. Vergelijk dat omslagpunt met je eigen schadehistorie van de afgelopen jaren, en kies het niveau dat daar het beste bij past. Check voor je auto ook altijd de basisgegevens en eventuele voorgaande schademeldingen via een gratis kenteken-check op PlateScout, zodat je met een compleet beeld de knoop doorhakt.

Veelgestelde vragen

Geldt het eigen risico ook voor schade die ik bij een ander veroorzaak?

Nee. Schade die je via de WA-dekking aan de tegenpartij vergoedt, kent geen eigen risico. Het eigen risico geldt voor schade aan je eigen auto en voor de schadeverzekering inzittenden.

Kan ik het eigen risico op elk moment aanpassen?

Meestal wel, bij de jaarlijkse verlenging van je polis of via een tussentijdse wijziging bij je verzekeraar. Vraag na of een tussentijdse aanpassing meteen ingaat of pas bij de volgende contractvernieuwing.

Wordt mijn no-claimkorting ook geraakt bij een schade onder het eigen risico?

Alleen als je de schade daadwerkelijk meldt en laat uitkeren, val je terug in bonus-malustrede. Betaal je een kleine schade liever zelf zonder te claimen, dan blijft je schadevrije verleden intact.

Is een eigen risico van 1.000 euro of hoger altijd voordeliger?

Niet per se. Boven een bepaald niveau neemt de extra premiekorting per euro eigen risico af, terwijl het bedrag dat je bij een claim zelf betaalt evenredig blijft stijgen. Reken per situatie het omslagpunt na.

Moet ik bij een oldtimer of youngtimer ook een hoger eigen risico overwegen?

Vaak wel, omdat de dagwaarde van een ouder voertuig beperkt is en een lage premie dan zwaarder weegt dan een laag eigen risico bij een klein aantal claims.